Zo worden we belazerd – Sarah Palin en de verkiezingen van 2012

Van De Wereld van Nu

In de new York Times Review of Books verscheen een artikel van de journalist Robert Draper over Sarah Palin. De dame die persoonlijk zorgde voor de nederlaag van John McCain bij de laatste presidentsverkiezingen meent inmiddels, daartoe aangemoedigd door fans en -niet onbelangrijk- belanghebbende partijen zoals grote bedrijven, Fox News en andere hardcore conservatieve machers, dat ze geschikt is om in 2012 voor het presidentschap te gaan wedijveren met Obama. Ik doe geen voorspellingen over haar kansen, maar het is opmerkelijk dat deze vrouw überhaupt deelneemt aan het politieke discours. Ik heb haar nog nooit -en ik bedoel NOOIT, zoals in nooit, nimmer, geen enkele keer, nul, zero, zilch, je weet wel- op een uitspraak van enig politiek gewicht kunnen betrappen. Wel op het uitspreken van mediaspin, goed in het gehoor liggende dooddoeners voor de achterban en het inspelen op vooroordelen, angsten en paranoia onder het publiek.

Mythes worden meestal niet geboren, maar gemaakt. Ik bedoel dat ze bewust bedacht en gecreëerd worden door mensen die ervoor geleerd hebben, met precies dat doel: een mythe creëren. Ben ik duidelijk? Ik beweer dat er mensen zijn die opzettelijk onware verhalen de wereld in helpen, met het doel een mythe te scheppen rond een persoon, met andere woorden, een beeld in het leven te roepen dat niet met de werkelijkheid overeen komt.

Het artikel in de New York Times Review of Books biedt een loepzuiver voorbeeld van zo’n mythescheppend moment. De ghostwriter van Palin’s ‘autobiografie’, degene dus die feitelijk de ‘autobiografie’ schreef, is ene Rebecca Mansour, een ongetwijfeld zeer geslaagd schrijfster van scenario’s, althans tot ze, ter ondersteuning van de volgens haar zeer onheus bejegende Sarah Palin, het weblog conservatives4palin begon. Ze werd toen ingehuurd door de Palins ‘om te helpen met het schrijven van de autobiografie’.

Deze Rebecca Mansour vertelt nu tegen Robert Draper dat Sarah Palin een heel lieve, warme persoon is (wie had het kunnen denken) die daarnaast nog heel intelligent is en heel goed kan schrijven: “I remember sitting with her while she was working on the book; she would be typing furiously, and I’d ask her, ‘Governor, when was the year you did such and such,’ and she’d say, ‘That was the year we did the budget.’ And then she’d be reading the chyron at the bottom of the TV screen while typing and talking to me. And then would read to me what she just wrote, and it was brilliant.”

Nou, daar geloof ik helemaal geen barst van. Iemand die nog niet een fatsoenlijke gesproken zin kan formuleren en er in diverse interviews blijk van geeft dat ze gewoon helemaal niet weet wat de meest eenvoudige woorden betekenen, laat staan samengestelde termen, laat staan complexe begrippen en praat helemaal maar niet over redeneren en argumenteren, zo iemand verandert echt niet bij het haardvuur in een begenadigde schrijver. Rebecca Mansour liegt dat ze barst, en zoals alle echte doortrapte leugenaars heeft ze er een bedoeling mee, ze wil dat wij geloven dat Sarah Palin kwaliteiten heeft die haar geschikt maken voor het presidentschap. In feite schept ze op het moment van deze uitspraak een soort übermensch-mythe. ‘Kijk toch eens wat Sarah Palin allemaal kan!’ Ik geloof van alles, dat Rebecca Mansour een salaris krijgt voor haar diensten waardoor ze zich nooit nergens meer druk om hoeft te maken, dat dat salaris betaald wordt door partijen die er belang bij hebben een geschikte stropop in het Witte Huis te krijgen en dat ik door deze bewering ook de kans loop wegens vergaande paranoia in het gesticht gestopt te worden; ik geloof al die dingen en nog een paar meer, maar niet dat ik Sarah Palin dusdanig verkeerd inschat dat ze ten eerste een goede schrijver is en ten tweede een geschikte presidentskandidaat.

This entry was posted in Politiek. Bookmark the permalink.